Mijn God laat zich niet kennen, maar houd je oren en ogen open!

Inderdaad.

Mijn God laat zich niet kennen, juist omdat veel mensen God wél denken te kennen.

Mijn God laat zich niet vangen in begrippen, bewijzen en systemen.

Is niet het antwoord op alle vragen, eerder zelf een vraag aan ons.

Geheimenis, gebeurtenis, verrassend vergezicht.

Zo’n God vind je bij theologen en filosofen van alle tijden, ook in de bijbel zelf.

Daarom moet er van God liever geen afbeelding worden gemaakt.

Maar een God waarvan je nooit iets merkt wordt irrelevant.

Soms geeft mijn God zich dus wel degelijk te kennen, láát zich kennen met hart en ziel.

In liefde en licht, in vrede en betrokkenheid op elkaar, in Jezus.

Ubi caritas et amor, Deus ibi est.

Voor wie oren en ogen geopend houdt, zich laat raken door mens, natuur en verhaal, wordt een tip van Gods sluier opgelicht.

Onverwacht ontdekt ie Gods spoor

en gaat hetzelfde anders zien…