“Spiritualiteit betekent hier een leven in volle vrijheid, een leven naar je dromen.”

We hebben elkaar lief en leven
We leven en we hebben elkaar lief
En we weten niet wat leven is
En we weten niet wat dagen zijn
En we weten niet wat liefde is – Jacques Prévert

Ik woonde in 2011 in Berlijn, voor de laatste vakken van mijn bachelors Geschiedenis en Duitse Taal en Cultuur. Spiritualiteit betekende hier een leven in volle vrijheid, een leven naar je dromen, het inademen van alle ruimte – juist in een stad waar dat lange tijd niet vanzelfsprekend is geweest.

Definitief gevestigd

Eenmaal terug, thuis, in Utrecht, raakte geloof een tijdje op de achtergrond. Door de drukte van mijn onderzoeksmaster en door vele repetitieweekenden en tournees met koren en orkesten, verdween de kerk wat verder uit beeld. En toch, ook in deze jaren vervaagde het lied van Prévert, het geloof in de liefde als uitdrukking voor mijn geloof, niet helemaal. Bij het spelen van de Matthäus Passion, het zingen van de Hohe Messe of tijdens rondreizen langs bijzondere mensen en landen met Wagner, Tschaikovsky of Ravel, resoneerde het altijd mee.

Inmiddels heb ik me definitief in Utrecht gevestigd, en groeide de wens om me ook ‘formeel’ bij een kerkelijke gemeente aan te sluiten. Ik zocht een gemeente, waar geloof, muziek, poëzie en gesprek hand in hand gaan. Waar verschillende vormen van spiritualiteit naast elkaar mogen bestaan. Waar jong en oud elkaar kunnen ontmoeten. Waar het persoonlijke, het maatschappelijke, het religieuze en het filosofische tegelijk aan de orde kunnen zijn. Nu kwam ik al sinds 2010 af en toe in de Geertekerk. Die wens werd daar vervuld. Ik ben met Pinksteren 2015 lid geworden van de remonstrantse gemeente in Utrecht– voor mij een gebouw, een gemeente, een geloofsgemeenschap waar muziek in zit.