Over rafelranders, eenzaamheid en maatjes

Aleš Kartal Over rafelranders, eenzaamheid en maatjes
Datum
8 november
Tijd
20:00 uur
Locatie

In haar boek “Dit is geen dakloze” schrijft Wytske Versteeg: ‘Op straat lopen we het liefst aan een dakloze voorbij en dat maakt hem anders, onzichtbaarder dan andere toevallige passanten in de stad. Die onzichtbaarheid zit ook in ons denken over status, hulpverlening en verslaving, en in de stereotypering van daklozen: ‘ Ze zorgen alleen maar voor overlast!’ ‘Die junkies hebben het aan zichzelf te danken dat ze niet van die troep zijn afgebleven!’ ‘Er wordt toch al genoeg voor ze gedaan!’
Bovenstaande zou ook over vluchtelingen geschreven kunnen worden.

Aan elkaar voorbij lopen, vooroordelen hebben, is wat we vaak doen. Is iemand anders, onbekend of een beetje vreemd, dan ga je daar niet gauw op af. Onbekend is onbemind én dat is nou net wat daklozen en vluchtelingen met elkaar verbindt. Beide hebben geen thuis en hebben hun eigen dak niet meer boven het hoofd.

Ontheemd zijn en dakloos worden kan door heel veel verschillende oorzaken op iemands levenspad komen. Behoefte aan menselijk en of praktisch contact is iets wat dan (tijdelijk of) langer niet meer vanzelfsprekend voorkomt. In de eenzaamheid– het gevoel van buitengesloten zijn – die dan ontstaat, kan een maatje zin en richting geven aan het bestaan.

Aan deze avond werken mee: Aart Jongejan, straatadvocaat KernKracht Midden-Holland en Heike Blok, maatjesproject Kerken Vluchteling.

Donderdag 8 november 2018, 20:00 uur
Het Inspiratiehuis, Peperstraat 20, Gouda

Agenda