De os en de ezel, die staan voor leven

De os en de ezel behoren tot de beeldvorming van Kerst. Op weg naar die tijd vieren we tegenwoordig Halloween. Een vreemd feest wat mij betreft. Tekenend voor een doodscultuur die ons blijkbaar fascineert. Ook de romantisering van criminelen zoals Holleeder behoort daartoe. Nu er een advocaat is vermoord door de onderwereld schrikken we wakker uit die rare droomwereld.

Nee, dan de os en de ezel. Die staan voor het leven. En ze omringen een kind van liefde en vrede, geboren in een stal. Die schamele geboorteplek geeft de kwetsbaarheid van deze fragiele waarden aan.

Natuur moet beschermd worden

Het was Franciscus die de os en de ezel bedacht. Omdat hij moeder aarde bezong en met de vogels sprak, werd hij de beschermheilige van de natuur. Zijn sterfdag werd ‘dierendag’. De natuur kan wel wat bescherming gebruiken. Want wij mensen zijn meedogenloos voor onze leefomgeving. De boeren krijgen de schuld, maar de oorzaak is natuurlijk ons consumentisme dat alles goedkoper wil en weigert te accepteren dat we niet elke dag vlees behoren te eten. Zelfs als jager-verzamelaars deden we dat niet. De boer van nu is door ons eetpatroon een bio-industrieel geworden. De schamele stal is verdrongen door megastallen.

Wees zelf de verandering

Laten we deze kersttijd eens nadenken over onze levensstijl die moeder aarde verdringt naar de marge. Zijn we niet een deel van de natuur? Zagen we niet aan onze eigen wortels? We hebben niet veel nodig om gelukkig te zijn. Ook dat wil kerst ons leren. Een klein beetje licht in het donker is genoeg om sfeer te maken. Onze wereld van meer en meer is een waanbeeld dat ons is opgedrongen. Door onszelf. Want het is veel te gemakkelijk om het systeem de schuld te geven. Het systeem dat zijn we zelf, net als de natuur. Wees zelf de verandering die je zou willen zien in de wereld, zei Gandhi. Franciscus zou het hem nazeggen.