Geloven in Gods geest, die al wat mensen scheidt, te boven gaat #Pinksteren

Wij geloven in Gods geest
die al wat mensen scheidt te boven gaat
en hen bezielt tot wat heilig is en goed,
… opdat zij God eren en dienen.

Er wordt nogal wat gezegd in deze woorden. Ze komen uit de remonstrantse geloofsbelijdenis van 2006. Ze gaan over de geest van God. Deze geest kan je bezielen. Hij leidt je weg uit het gedoe dat mensen beheerst. Hij ontstijgt al wat mensen scheidt. Ja, het is nogal wat. Het is niet van deze wereld. Dit is precies waar deze geest vandaan komt, niet uit deze wereld.

Weg uit het gedoe dat ons leven beheerst

Beeldspraak natuurlijk, dat begrijpt u wel. Maar het is een beeldspraak die ons wegtrekt uit het gedoe dat ons zo verschrikkelijk kan beheersen. Het gedoe over het nieuws en het nepnieuws, over het profijt van vaccinaties of over het gevaar ervan, over vrijheden die ons worden ontnomen, of over vluchtelingen die moeten worden geholpen, maar die niet welkom zijn. Hoe kom je daaruit? Is er een uitweg? Er is die beeldspraak. Stelt die iets voor? Is ze niet onwerkelijk?

Maar stel dat zulke woorden helpen. Kunnen ze dan wel onwerkelijk heten? Ze maken ruimte. Er kan beweging komen in de stellingen die mensen scheidt. Helpt zulke beeldspraak? Gods geest, een stem die niet van deze wereld is?

Een andere weg gaan

Wat in ieder geval niet helpt is je ingraven, stellingen opwerpen van waaruit je de ander bommen en granaten toewerpt, hoe groot het gelijk ook is dat je meent te hebben. Er moet daarom een andere weg gegaan worden.

Hoe moeilijk is dat niet? Hoe kun je ontstijgen aan het eigen gelijk? Wanneer je dit nog niet weet is het goed om even te zwijgen, stil te zijn, om een lied aan te heffen, tot jezelf te komen. En om zo boven jezelf uit te stijgen. Zo reik je naar de geest. Van hoeveel belang is het niet om je aan deze stilte toe te vertrouwen; erop vertrouwen dat je op deze wijze al wat mensen scheidt te boven gaat? Dat is geloof hebben in een weg die uit het conflict leidt, dat is je aansluiten bij de stem die je bezielt.

Je doet ertoe

Laat deze stem spreken. Die geest heeft dan al tot je gesproken, heeft je gezegd dat je ertoe doet en op weg kunt. Zo heeft hij tot Jezus gesproken aan de rivier: ‘Jou heb ik lief, in jou verheug ik mij.’ En dan kun je het aan, kun je de woestijn in, weet je wat je moet doen. Dan is de hemel opengegaan en heeft er een stem geklonken. Een stem die de wereld tot zichzelf brengt.

Dat is Pinksteren, de geest, die leidt tot wat heilig is en goed.