Oei, ik groei….

Oei, ik groei….

Pexels via Pixabay
25 juli 2022
Geschreven door Anneke van der Velde

Toen ik kinderen kreeg was er een ‘opvoedboek’, getiteld: ‘Oei, ik groei….’. U kent het misschien wel. Het boek laat zien, dat het groeien van een kind met sprongetjes gaat. En dat die sprongetjes soms een moeilijke en negatieve periode met zich meebrengen. Groeien gaat niet vanzelf, dat is soms een pijnlijk proces.

Groeien doet pijn

Ik heb me er wel eens over verbaasd, dat mensen overal in willen en proberen te groeien, maar dat ze hun geloof buiten beschouwing laten. Qua geloof blijven mensen soms ‘gewoon’ vasthouden aan datgene wat ze tijdens hun vroegste jeugd, van hun ouders of op de zondagsschool, hebben geleerd. En daar valt dan niet aan te tornen. Maar het is nu eenmaal eigen aan de mens
dat hij of zij zich ontwikkelt en groeit. Volwassen wordt, na gaat denken, ervaringen opdoet in het leven, en dat die van wezenlijke betekenis zijn voor hoe en waarin je gelooft. En ik denk dat het goed is voor de mens, kwaliteit van leven geeft, om met een oud woord te spreken: ‘heilzaam’ is, om die groei in het geloof serieus te nemen, daarmee bezig te zijn, en dat te delen met elkaar.

Soms levert dat pijnlijke inzichten op. Maakt het, dat je moet snoeien in je geloofsopvattingen. Maar soms ook levert het nieuwe uitlopers op, nieuwe bloei aan de boom van je geloof. En daarmee blijft je geloof ‘fris’, hoe oud je ook wordt. Psalm 92 zingt daar prachtig over. Hoe een gelovige is als een boom: als een palm of een ceder. Hoe die bomen opgroeien en nog vrucht dragen als ze oud zijn: ‘ze blijven krachtig en fris’. Dat gaat niet vanzelf. Dat groeien in geloof gaat soms door pijnlijke processen en ervaringen in het leven.

Nieuwe vruchten

Maar ook door inzichten, dankbaarheid en wezenlijke gesprekken. Laten we proberen in onze ontmoetingen zó te groeien en elkaar zó te scherpen, dat we vrucht dragen, en krachtig en fris blijven!

Psalm 92: 13, 14, 15 en 16
:
De rechtvaardigen groeien op als een palm,
als een ceder van de Libanon rijzen zij omhoog.
Ze staan geplant in het huis van de Heer,
in de voorhoven van onze God groeien zij op.

Zij dragen nog vrucht als ze oud zijn
en blijven krachtig en fris.
Zo getuigen zij dat de Heer recht doet,
mijn rots, in wie geen onrecht is.

Over Anneke van der Velde

Anneke van der Velde

Anneke van der Velde is predikant bij de Vereniging van Vrijzinnigen in Kampen en bij de Remonstranten in Hoogeveen en Meppel.

Gerelateerd

24 december 2022

Nergens meer hoop dan in de gevangenis

Joël Vlasblom werkt als geestelijk verzorger in de Penitentiaire Inrichting (PI) Vught. Reken maar dat hoop daar volop
27 november 2022

Het leven komt weer terug, kijk maar, voel maar #advent

Op een zondagmorgen zoef ik over de snelweg. Ik luister naar een cantate van Bach, Aus der Tiefene, psalm 130. Soms zin
8 november 2022

Zingen in het donker

Esther van der Panne over zingen als remedie om de angst en de somberte te verjagen en de hoop naar boven te halen... Le