Het wordt algemeen aangenomen dat Jacobus Arminius de voorvader was van de remonstranten. Maar zou het zo kunnen zijn dat niet hij het was, maar iemand anders die leefde in de vierde en vijfde eeuw na Christus – de kerkhervormer Pelagius? Arminius was immers meerdere keren van pelagianisme beschuldigd en ook tijdens de Synode van Dordrecht was dit niet van de lucht.
In dit essay onderzoekt Johan Bouwer de (on)waarschijnlijkheid dat de vrijzinnige erfenis van de remonstranten kan worden herleid naar deze man wiens gedachtegoed de theologische gemoederen door de eeuwen heen had beroerd. Hoewel niet met absolute zekerkeheid is vast te stellen, geeft de ontdekking dat de grondlijnen van het denken van Pelagius en de remonstranten identiek zijn, namelijk dat de mens een vrij en verantwoordelijk wezen is die een (ethische) rol te spelen heeft in kerk en wereld, wel te denken.
Arminiusreeks nummer 5
