Voor deze AdRem een thema dat past bij de herfst: verlies. November is de maand dat de bomen het laatste deel van hun bladeren verliezen en er ineens kaal en leeg bij staan. Een gegeven dat veel mensen er als vanzelf toe brengt stil te staan bij thema’s als vergankelijkheid en verlies. De dichters hebben ons gezegend met een veelheid aan licht droevige herfstgedichten waarin deze thema’s uitputtende worden behandeld. In het kerkelijk jaar is dit de periode dat er wordt stilgestaan bij de mensen die er niet meer zijn, om te beginnen degenen die het afgelopen jaar zijn gestorven. In dat kader laten we Jan Greven aan het woord, die een boek schreef over de dood van zijn dochter.

We nemen het thema verder breed. ‘Verliezen’ kan ik allerlei situaties betekenis krijgen. Je kunt je oude vertrouwde geloof verliezen, onzeker afwachtend wat ervoor in de plaats komt. En misschien verlies je ook wel iets als je met geloof in aanraking komt – het iets in jou aanraakt. Dan zijn er dingen die je maar wat graag zou verliezen: irrationele angsten bijvoorbeeld. En wat te denken van ‘losers’, degenen die altijd plegen te verliezen? Misschien heeft onze Meester wel een voorkeur voor hen: zalig zij die het verkloten.

Verder in dit nummer ruimte voor verschillende inzichten bij een actueel onderwerp: euthanasie en andere vormen van levensbeëindiging. Een aantal van onze theologen over de laatste levensfase, dood en liefde.

Bert Dicou
hoofdredacteur

Zie ook

Aan de slag, ook al doet het vreselijk veel pijn
16 november 2017

Aan de slag, ook al doet het vreselijk veel pijn

Jan Greven (1941) studeerde theologie,  was o.a. directeur van de IKON en hoofdredacteur van Trouw. Volkomen onverwacht stierf in 2012 zijn dochter Aartje op 38-jarige leeftijd. In 2015 verscheen zijn boek ‘Aartje. Gedachten bij de dood van een kind’… Lees verder

23 november 2017

Het begint met ‘nog’

Lang heb ik me kunnen koesteren in het gegeven dat – waar ik ook kwam of meedeed – ik altijd de jongste was. Dat is best een fijn gevoel, vooral als je voorbij de veertig bent – en nog steeds de jongste. Vooral kerkenwerk is daar heel goed voor, maar zelfs daar is mijn eeuwige jeugd tanende… Lees verder