1948
Pico staat voor Pinksterconferentie. De Pico was iets tussen de EO-jongerendag en de jamboree van de scouting in; georganiseerd vanuit diverse vrijzinnige jeugdbonden, die zich gebundeld hadden in de Vrijzinnige Christelijke Jeugd Centrale (VCJC).
Wat flitsen van de Pico 1948 in Ommen, de eerste grote bijeenkomst na de oorlog: ‘geroepen tot vernieuwing van de wereld en ons leven, zo vindt Pinkster ‘48 ons bijeen, maar dan ook wezenlijk tot vernieuwing bereid!’
Symbool van deze Pico is de fakkel: het vuur van bezieling, trouw en geloof. Dit vuur – ontvangen van voorgangers, brandend gehouden onder werkloosheid, vervolging, bezetting, bevrijding, teleurstelling – bewaren wij en houden het levend.
Al een jaar van tevoren begint de spaaractie: voor één entreebewijs (20 gulden) moet je twee spaarkaarten volplakken.
Programmaonderdelen: tent opzetten, opening en vlaggewijding, pinksterlied, dienst op Eerste Pinksterdag, spelen, kampvuur, lekespel ‘de terugkeer van de verloren zoon’, met als boodschap: je kunt alleen iets geven in de wereld als je eerst jezelf gevonden hebt voor God.
Liesbeth Orthel
Zie ook
Redactioneel
Zoals u begrijpt, vergt de productie van een blad als AdRem een lange voorbereiding. We proberen om tenminste drie maanden voor de verschijningsdatum een thema vast te stellen. We vragen mensen om te schrijven en gaan zelf aan het werk met interviews… Lees verder
Proza van de CoZa: de taal van leiderschap
‘Vele talen, in alles de liefde’ is het nieuwe jaarthema en gaat over de kracht van taal. In een publicatie bij dit thema worden tien talen uitgediept. Taal geeft informatie over hoe we met elkaar communiceren, hoe we ons voelen en over hoe onderwerpen tot ons spreken. Dat geldt voor de ‘taal van de stilte’ evenzeer als voor de ‘taal van de gevangenis’, om twee uitersten te noemen… Lees verder