Vrijheid en verdraagzaamheid

Context

Ruim 64 jaar geleden ben ik geboren in een gereformeerd nest en een week later, op 3 september 1961, gedoopt. Ik heb daar nooit belijdenis gedaan, omdat ik me er inhoudelijk niet in kon vinden. Ik trouwde nog wel in die kerk, maar mijn man was katholiek en we hebben onze beide kinderen bewust naar een openbare school laten gaan. Ik ben dan ook nooit weer in die (intussen PKN) kerk teruggekomen. Toen ik in 2011 bij de Doopsgezinde-Remonstrantse (DoRe) kerk in Dokkum terecht kwam, voelde ik de ruimte om in vrijheid mijn eigen geloofspad te vinden. In het remonstrantse sprak me vooral Vrijheid en Verdraagzaamheid aan en in het doopsgezinde gedachtegoed de kernachtige spreuk Dopen wat mondig is – Spreken dat bondig is – Vrij in het christelijk geloven – Daden gaan woorden te boven. Toen ik werd gevraagd in de kerkenraad zitting te nemen vond ik dat het tijd werd stelling te nemen en me voor te bereiden op een bewuste keuze voor deze kerk en dan ook zelf mijn geloofsbelijdenis te schrijven. Ik werd door ds. Joke van Doorn daarbij gestimuleerd om me, naast al mijn remonstrantse leeswerk (onder meer de Goddeeltjes), vooral door mijn intuïtie te laten leiden. De belijdenis heb ik uitgesproken in de DoRe gemeente op zondag 2 september 2018, iets meer dan 57 jaar na mijn doop. Dit keer van harte een eigen keuze.

Introductie en mijn geloofsbelijdenis uit 2018

Belangrijk is voor mij de rol van een belijdenis. Bij de gereformeerde kerk is die voorgeschreven, bij de remonstranten en doopsgezinden vrij: iedereen krijgt de ruimte zelf te bepalen wat te geloven, het is een momentopname, een getuigenis van wat de opsteller ervan gelooft. Geloven is niet zeker weten, meer een innerlijk vertrouwen. Het bewust aannemen op basis van eigen intuïtie. (Dit was ook breekpunt in 1619 in Dordrecht over de Nederlandse Geloofsbelijdenis.)

Wat ik in het christelijk geloof vind als waarheid, beschouw ik niet als een exclusieve, alleenzaligmakende waarheid. Ik ben dan ook voorstander van oecumene én van dialoog met andere religies, met wederzijds respect. De kern is: je liefdevol inzetten voor je medemens (naaste) en voor een betere wereld (een klein stukje hemel op aarde).

GOD

Ik geloof in God, vader en moeder ineen,

die overal om en in mij aanwezig is,

die er allang vóór mij was en voor altijd zal blijven,

die een bron van kracht en vol van liefde is.

God is zichtbaar en voelbaar in de natuur, in kunst en tussen mensen.

JEZUS

Ik geloof in Jezus, een van Geest vervulde mens,

die leefde zoals God het wilde, de mensen liefhad, voor de zwakkeren opkwam,

een hekel aan schijnheiligheid had en daarvoor werd gekruisigd.

Maar dat was niet zijn einde, hij is nog steeds een lichtend voorbeeld van wijsheid en van moed en hij brengt ons Gods eeuwige liefde dichtbij.

GEEST

De Heilige Geest noem ik dat wat mij inspireert

en de weg wijst op mijn levenspad.

Het is een innerlijke gedrevenheid,

geeft nieuwe inzichten en verbindt het hemelse met het aardse, voor mij intuïtief.

Ik heb mij hiervoor opengesteld en voel mij hierdoor gesterkt.

Ik voel me geroepen en wil mij inzetten voor mijn medemens

(familie, vrienden, werk en kerk, voor vrede en voor de zwakkeren in onze samenleving).

Ik wil mij voor elk mens openstellen,

proberen te begrijpen, te waarderen en ondersteunen waar nodig.

Zo wil ik een steentje bijdragen aan een betere wereld.

Terugblik na bijna 7,5 jaar

Eigenlijk kan ik hier heel kort in zijn, ik sta er nog steeds helemaal achter. Wat overigens niet wil zeggen dat ik alles heb kunnen waarmaken wat ik me had voorgenomen. Bij mij staat wat dat betreft de doperse gedachte van daden gaan woorden te boven wel hoog in het vaandel. Dat uit zich in het nog telkens actief zijn in de kerkenraad, onze wekelijkse kerkdiensten bezoeken en met elkaar allerlei activiteiten organiseren. We zijn actief in de oecumene door speciale gezamenlijke diensten met andere kerken en met de PKN door elkaar te inspireren als Groene Kerken. Wat ik bij mezelf nog wel wat mis is de inzet voor vrede, wat zo hard nodig is in deze wereld. Maar dat wat ik over God, Jezus en de Heilige Geest had geschreven, uiteraard duidelijk geïnspireerd door de remonstrantse geloofsbelijdenis uit 2006, is voor mij niet veranderd. In die zin is dat voor mij een mooie, duurzame, tijdloze tekst, met veel dank aan de opstellers ervan!

Wietske Wiersma
voorzitter van DoRe Dokkum