Inspiratie

21 maart 2018

Ida Gerhardt worstelt en komt boven #veertigdagentijd

De veertigdagentijd is de tijd tussen as-woensdag en Pasen, veertig dagen als we de zondagen niet mee tellen. Traditioneel een tijd voor bezinning, vasten ook, alle dagen, behalve dus op zondag. Deze periode is van oudsher een tijd van inkeer, bezinning en gebed als een voorbereiding op Pasen… Lees verder

20 maart 2018

Geen angst! Gewoon op weg gaan, het woord van God draagt je wel #veertigdagentijd

Er is een oud cabaretlied ‘Mens, durf te leven’. Het is een lied uit 1917, geschreven door Dirk Witte en uitgevoerd door Jean-Louis Pisuisse. Later ook ten gehore gebracht door Ramses Shaffy en Wende Snijders. Deze titel wijst erop dat wij mensen in dit leven een fundamentele angst moeten zien te overwinnen… Lees verder

19 maart 2018

Je kunt je niet verschuilen achter een almachtige God #veertigdagentijd

De veertigdagen- of vastentijd is van oudsher een periode van inkeer en onthouding, van gezamenlijke bezinning en persoonlijke reflectie. Zoals de adventsperiode dat oorspronkelijk ook was. Gek genoeg hebben protestantse kerken daar niet of nauwelijks vorm aan gegeven… Lees verder

14 maart 2018

Kun jij jezelf aan je haren uit het moeras trekken? #veertigdagentijd

Ik heb avonddienst in de daklozenopvang. Vanaf zes uur kunnen de mannen met een bonnetje naar binnen. Een enkele vrouw mag een half uurtje eerder. Het worden er vijfenveertig vanavond. Ieder vanuit zijn of haar eigen dag op straat, in de bibliotheek, in een andere opvangplek of vanuit een tochtige koude plek… Lees verder

12 maart 2018

Het moest wel een tuinman zijn #veertigdagentijd

Mijn grootvader zong soms het liedje: ‘Als na het bal de gasten, joelend zijn heengegaan, zonlicht schijnt door de ruiten, eenzaam als een traan, denkt menig hart in stilte over wat komen zal, illusies verloren, ’s nachts op het bal,’ en zijn voeten bewogen dan in danspasjes op de driekwartsmaat. In januari, na alle feestelijke dagen in december overvalt veel mensen die bezongen weemoed… Lees verder

9 maart 2018

Leven heeft zijn eigen ritme, maar de dood ook #veertigdagentijd

Een bloedmooie zonsopgang, hollende hazen over witgevroren weiden, een vaarwelroffel van de specht, klaar voor de start! De weg voert dwars door winters weer en wind naar de graven van een inmiddels behoorlijk aantal gelieven. Tijd om de dennentakjes en hulstblaadjes te vervangen door stevige houten bakjes met tête-à-têtenarcisjes weggedoken in knop. Hoe symbolisch kan je het hebben, maar dit is nog maar de eerste etappe… Lees verder