Redactioneel:  De laatste

Redactioneel: De laatste

Foto: Allard Willemse

Dit is mijn laatste ‘redactioneel’. Eind 2017 heb ik de redactie laten weten dat ik het hoofdredacteurschap graag zou overdragen. En omdat dit onmiskenbaar een van de aantrekkelijkste klussen van de Remonstrantse Broederschap is, duurde het niet lang voordat er een opvolger gevonden was. Ik hoop dat er niet al te veel mensen teleurgesteld zijn dat zij het niet geworden zijn.

Ik heb in onze kerk steeds allerlei grotere en kleinere taken mogen vervullen waar ik mij telkens voor een bepaalde tijd heb ingezet. Het hoofdredacteurschap van AdRem heb ik best lang gedaan, van najaar 2010 tot nu, ruim zeven jaar dus. We zullen dus – 11 nummers per jaar – zo’n 80 nummers in elkaar hebben gezet. U hebt nu lang genoeg van mijn stokpaardjes kunnen genieten.

Af en toe diep ik een nummer uit de stapel op, als ik op zoek ben naar een bepaald artikel. De oude nummers glijden door mijn vingers, ik blader ze door, en betrap me dan op de misschien ietwat narcistische gedachte: ‘Wat een goed blad is dit!’ Waarbij ik meteen zal toegeven dat er ook best nummers waren die toch niet echt uit de verf kwamen en artikelen waar we minder blij van werden. Terecht spaarde u ons uw kritiek soms niet. Maar gemiddeld genomen … Ik denk dat ik straks in de periode na die laatste redactievergadering die stapel AdRems eens op tafel leg en heerlijk weemoedig ga herlezen wat voor moois er de laatste jaren van de pers is gerold.

Veel dank aan Michel Peters voor de voortreffelijke samenwerking, je kunt je geen betere eindredacteur wensen. Veel dank aan de andere redactieleden – Ineke, Sandra, Peter, Vanessa en al jullie voorgangers in het team – voor de enthousiasmerende maandelijkse ontmoetingen en al het schrijfwerk. En u als verzamelde remonstrantse en niet-remonstrantse lezers: van harte gegroet!

Bert Dicou,
hoofdredacteur

Zie ook

Vaste grond en vlonder op de oceaan
25 januari 2018

Vaste grond en vlonder op de oceaan

Wat geeft jou eigenlijk houvast? Vier studenten op het Seminarie beantwoordden deze vraag, medestudent en redactielid Sandra van Zeeland – van Cassel zette hun antwoorden op papier. Jaap Marinus maakte de foto’s… Lees verder

25 januari 2018

Geloven betekent geen houvast, maar avontuur

Het menselijk bestaan is een sprong in het ongewisse. Het leven is een gang over het slappe koord zonder vangnet en met de overkant gehuld in nevels. De wereld en wijzelf zijn ons één groot vraagteken. Geen wonder dat we hunkeren naar houvast. Eén vorm van houvast is het gevoel ergens bij te horen… Lees verder