Nieuwe remonstrant: Silvio Roduner (1950)

Nieuwe remonstrant: Silvio Roduner (1950)

Wie ben ik?

Ik groeide op in St.Gallen, Zwitserland. Als jongste kind kreeg ik als enige de kans om naar het gymnasium te gaan en in Zürich te studeren. In Amsterdam kon ik me aan de theologische faculteit van de UvA specialiseren in het vormingswerk voor volwassenen. Ik werkte bij de Woodbrookers in Bentveld met mensen uit bedrijven, met ondernemingsraden en vakbondsbestuurders. Daarna ging  ik aan de slag als personeelsmanager bij het opzetten van een woningbouwcoöperatie in de Bijlmer in Amsterdam. In mijn professionele leven heb ik mij verder kunnen ontwikkelen tot organisatieadviseur en coach. Daarbij heb ik veel praktische ervaring opgedaan met mensen uit zeer diverse culturen, religies en mentaliteiten.

Als vader van twee zonen werkte ik parttime tot mijn veertigste (toen mijn kinderen groot genoeg waren). Ik heb in verschillende landen geleefd: in Zwitserland, in Finland om te studeren, en ook enkele jaren in Suriname. Het grootste deel van mijn leven echter  was ik in Nederland, in mijn hart ben ik Nedelander geworden. Na een intermezzo in Duitsland en Zwitserland, keer ik in oktober terug naar Haarlem, naar mijn vrienden, mijn twee zoons en hun families.

Wat is mijn kerkelijke historie?

Ik was actief in de jeugdbeweging van de Gereformeerde Kerk. Rolmodellen als religieus-socialistische dominees en ds. Martin Luther King inspireerden mij om de studie theologie te gaan volgen. In mijn Nederlandse jaren keek ik alleen uit de verte naar de kerken:  vanuit mijn perspectief verbazingwekkend verdeeld en deels merkwaardig fundamentalistisch. Ik bleef als agnost geïnteresseerd. In 2014 hervatte ik een theologiestudie in Zürich. De studie en het regelmatig voorgaan in diensten was voor mij ongelooflijk verrijkend. In 2018 heb ik mijn master afgerond. Mijn randkerkelijke positie heeft geresulteerd in een masterthese over de ‘stille’ leden (de sponsoren) van de ”Landeskirche”.

Hoe ben ik bij de Remonstranten terecht gekomen?
Ik ontdekte pas tijdens mijn tweede theologiestudie hoe dicht mijn gedachtengoed tegen dat van de Remonstranten aan ligt. Ik werd dan ook spontaan vriend en sloot me aan bij de remonstrantse zusters en broeders.

 Wat trekt mij aan in het gedachtengoed van de Remonstranten?
Ik geloof allang niet meer in de bijbel als een letterlijk, door God ingesproken ”kookboek” voor ons handelen. Wel geven de verhalen weer hoe verschillende mensen, Jodinnen en aanhangers van de Jesuanische traditie hun leven wilden leven en daarmee de realiteit van “God” wilden demonstreren. Met deze inspiratiebron voor ons leven en verbonden met de verworvenheden van de humanistische verlichting, voel ik mij geestelijk en  theologisch thuis bij de Remonstranten.

Wat gaat ervoor zorgen dat ik bij de Remonstranten blijf?

 Ik denk dat wij vanuit ons spirituele leven de randen van de kerk moeten bedienen en de vragen uit de samenleving moeten zien te beantwoorden. Niet vanuit een betweterigheid, maar met een drive om onze wereld een beetje leefbaarder te maken en te houden. De verbinding van binnen met buiten zoeken en dat heel graag met andere vrijzinnige bewegingen in Nederland en in Europa delen.  Zorgen dat ons open gedachtegoed weer actief verspreid wordt. Daaraan wil ik graag meedoen.

 

 

Zie ook