Sinterklaascadeautje

Sinterklaascadeautje

Roos Vonk

Redactielid Geertrui Meinema-Linders werkt als leerkracht in het basisonderwijs. Zij schrijft in AdRem geregeld over haar ervaringen en over bijzondere gebeurtenissen op school en in de klas.


Ik ben dit jaar overgegaan, over van groep 3 naar groep 6: een nieuw leerjaar. Over van leerlingen die ongeveer 6 jaar oud zijn naar leerlingen die ongeveer 10 jaar oud zijn. Hun kijk op de wereld is veranderd sinds ze bij mij in groep 3 zaten. Maar we kennen elkaar wel uit die tijd. En net als toen dromen we met elkaar van een gezellig jaar, lol maken, hard werken, veel leren. Alleen al de overstap was wat mij betreft een cadeautje: niet omdat ik groep 3 zat was, maar omdat ik dit ook leuk ga vinden.

En dan komt er op de valreep nog een nieuwe leerling bij. Een  leerling, die elders vastgelopen is, die al weken thuis heeft gezeten en nu bij ons een nieuwe start maakt. Vlak voor de zomer kwam hij al een paar dagen meedraaien, kennismaken. Nu na de zomer beginnen we voor het ‘echie’. Niet simpel: alle kinderen weten dat je niet zomaar weken thuis zit. Dit kind voelt aan zijn water dat het opeens ‘anders’ is, want zelfs als die nieuwe klas van niks weet, dan nog weet hij: ik heb weken thuis gezeten en dat doet normaliter niemand. Dus ben ik anders. En hoe zal dat nieuwe plekje zijn? Kan ik hier wel meedoen? Hoor ik er hier wel bij?

Gelukkig is een nieuw schooljaar een perfect moment om in te stromen: alle verbindingen moeten zich weer (en deels opnieuw) tot vriendschappen vormen; precies het moment om een nieuweling op te nemen.

Mijn sinterklaascadeautje is om dit kind in te pakken, in te pakken in liefde, aandacht, mee te nemen in structuren en vooral veel zelfvertrouwen te schenken: jij kunt dit, je bent hier welkom met alles wat je mee brengt. En langzaam zien we dat zelfvertrouwen groeien. Ik wacht op een uitbarsting, ruzie, of juist stil verdriet maar het blijft uit. Moeder brengt hem elke dag naar school en elke dag kijken we elkaar even vrolijk en hoopvol aan.

Na een week of vijf ga ik op huisbezoek: nader kennismaken met ouders en kind. Samen genieten we van de energie, de stralende glimlach, de ontspanning. Deze gaat er wel komen. Wat een cadeau!

Geertrui Meinema – Linders

Zie ook

Column Polyamorie
26 augustus 2019

Column Polyamorie

Nou kun je natuurlijk brommen ‘of dit nu allemaal moet’, maar er zijn mensen die daar anders over denken. ‘Ik kan het iedereen aanraden!’, zegt een enthousiaste dame tegen mij, als ze vertelt dat ze vandaag met haar ene partner en morgen met haar andere partner naar het filmfestival komt… Lees verder

Het lichaam als bron van wijsheid
22 juni 2023

Het lichaam als bron van wijsheid

Recensie ‘Zin in zijn’ van Kirsten Slettenaar De perspectieven van de bijbelse verhalen die in preken vertolkt worden, verdampen meestal snel weer in de dagen die volgen op de zondag… Lees verder