Mooie toekomst

Redactielid Geertrui Meinema-Linders werkt als leerkracht in het basisonderwijs. Zij schrijft in AdRem geregeld over haar ervaringen en over bijzondere gebeurtenissen op school en in de klas.

Onze school staat  op de grens van twee wijken, fijn grote eengezinshuizen met ruime tuinen eromheen en huurflats, die weliswaar opgeknapt zijn, maar waar sociaaleconomische achterstanden en immigratieproblematiek ook wonen. Onze leerlingen komen dus ook uit beide wijken.

Ik vraag leerlingen liever niet waar ze heen gaan op vakantie. Ik raak in de war van hun antwoorden. De klassieke antwoorden snap ik wel: we gaan kamperen in Frankrijk. Ik ga logeren bij mijn tante in Amsterdam en een dagje naar Walibi. We gaan naar Turkije (ik concludeer meteen: familiebezoek, vaak gekoppeld aan een weekje strand). Maar dan: we gaan naar…., mijn moeder moet naar de tandarts en dat is daar goedkoper. We gaan niet, mijn vader gaat de badkamer opknappen. Ik ga met mijn moeder naar Georgië, daar is een brug met een diamant in het midden van wel zo groot (50 cm). Of nog moeilijker: kinderen die niet deelnemen aan het gesprek en helemaal niks zeggen. Dat zijn de kinderen, over wie de conciërge na de zomer meldt dat ze in week 2 en 3 al bij school rondhingen om te kijken of er iets te doen was.

Ik ken van veel gezinnen wel iets van de achtergrond. Wat onderneem je met je kind als je niet op vakantie gaat? Enne…een beetje verveling is niet erg he?! Maar 6 weken lang alleen uitslapen en binnen op de playstation spelen gebeurt echt ook.

Zo gaaf als je dan van een leerling hoort: ik krijg vakantiegeld van mama en dan mag ik elke week één dag een uitstapje organiseren. Zooo, wat leuk! Wat heb je al bedacht? We gaan één keer naar het zwembad met ijs en friet eten. Ja, dan is het geld wel meteen op, maar dat geeft niks. De volgende keer gaan we picknicken in het bos en poep zoeken om thuis uit elkaar te pluizen. Weet je nog, juf, dat we dat vorig jaar op school ook deden? Ik heb al een boek uit de bieb gehaald! Mijn nichtje komt de week daarna logeren en brengt haar fiets mee; dan gaan we een speurtocht uitzetten voor papa. En zo ratelt dat stemmetje nog even door. Wat een organisatietalent! En alle lof voor mama, die het financiële dilemma voorzichtig met dochterlief heeft gedeeld. Moeder fluistert me nog in, dat ze ook een subsidiefonds gevonden heeft, iets met vakantiegeld delen. Voor een verrassing in de laatste week. Dat klinkt me als muziek in de oren. Deze moeder en dochter gaan ergens heen! Naar een mooie toekomst!

Geertrui Meinema – Linders