Aarden is met je aandacht en lichaam op één plaats zijn

Nelien van Doorn ontvangt me in haar sfeervolle monumentale woning in Culemborg. We zitten nog geen tien minuten aan de thee, of het gesprek gaat al de diepte in. Het typeert Nelien; ze kiest haar woorden met zorg en met een lichtvoetigheid die een grote gevoeligheid verraadt. We spreken over dans en dansmeditatie. En over aarden via dans.

‘Eigenlijk houd ik niet van interviews geven. Ik vind over dans praten altijd lastig. Het worden gauw grote woorden, of stelligheden. Terwijl ik het ook niet weet en het liefst met mijn groepen elke week weer op zoek ga. In het programmaboekje van de Geertekerk, waar ik al jaren een cursus dansmeditatie verzorg, sta ik onder het kopje oefenplaatsen. Dat past erg bij mij. Samen zoeken naar hoe je met je aandacht en lichaam op één plaats kunt zijn. Voorbij woorden, voorbij het denken.

Dansen is eigenlijk op weg gaan, durven vertrekken. Vergelijk het met het gewone leven, waar het vaak over ergens aankomen  gaat, over resultaten en prestaties. In een dansmeditatie onderzoeken we de beweging tussen vertrekken en aankomen. Daar vind je een lege ruimte. Een ruimte waar het denken rustiger wordt en het lichaam ook. Soms kun je dan de ervaring hebben dat je er ineens helemaal bént. Dat er een innerlijke ruimte is, voorbij je brein, waar we één zijn.  Dat is iets magisch.

Ik groeide op in Vlijmen. We gingen daar naar de kerk, maar ik begreep er niets van. Als jong meisje zat ik op klassiek ballet. Ik herinner me nog goed dat ik aan het einde van de les een dansje voor de juf mocht maken, geweldig vond ik dat. Ik studeerde pedagogiek, maar koos uiteindelijk toch voor dans. Dans is nooit een doel, maar een middel om je te ontplooien. Ik vind het heel fijn om mensen te verleiden tot het vergroten van hun bewegingspotentieel. Om al bewegend te zoeken naar die innerlijke ruimte.

In je lichaam zijn

Het klinkt misschien zweverig, maar het is heel aards. Dansen betekent: in je lichaam zijn, in het moment zijn. Geaard-zijn. Het biedt stevigheid. Ook omdat je het samen doet. En omdat je verstilt en vertraagt.

Naast de dansmeditatie, werkte ik met Florus Kruyne ook samen aan een speciale kerkdienst van meditatie en beweging. Dans is een ander soort taal. Er komt een taal bíj́, als je mag dansen in de kerk. Voor mij is dansen een kortere weg naar het goddelijke. En heel bijzonder om dit juist in een kerk te doen. Die ruimte doet iets met je, die vormt een uitnodiging naar binnen. Er bestaat een schilderij van Marius van Dokkum Dansje in de kerk, waarop een meisje onder de preekstoel danst. Ik was dat meisje, denk ik wel eens.

Rachel Adriaanse

Nelien van Doorn is 59 jaar en geeft lessen in dansmeditatie en dansimprovisatie aan groepen. Sinds 14 jaar doet ze dat ook in de Geertekerk in Utrecht. Ze heeft een website www.dansenmetnelien.nl
Ze is lid van de Remonstranten.