Taizé – mooie ontmoetingen en hoop

De jongerengemeente Arminius reisde afgelopen augustus naar Taizé om daar mee te doen aan de Reflection Week. Taizé is een oecumenische kloostergemeenschap in Frankrijk die jaarlijks duizenden jongeren ontvangt uit heel Europa. Steven van der Vliet vertelt over zijn ervaringen tijdens deze reis.

Na een lange autorit van ongeveer achthonderd kilometer kwamen we in Taizé aan. Ik wist niet zo goed wat ik moest verwachten, maar had al wel veel verhalen gehoord van mensen die er eerder waren geweest. Taizé ligt op een heuvel en is omringd door een rustgevend landelijk Frans landschap. Te midden van dit mooie landschap zetten wij onze tentjes op.

Er waren drie gebedsmomenten per dag, waarbij we met duizend mensen samenkwamen in de kerk en liederen zongen of samen stil waren. Om acht uur ‘s ochtends luidden de klokken en was het tijd voor het ochtendgebed. Daarna was er een typisch Taizé-ontbijt met een broodje, twee staafjes chocolade, boter en een beker thee of chocolademelk. In de middag en de avond stonden we ook weer in de rij voor een maaltijd, het waren simpele maaltijden en afgemeten porties, maar we hebben toch wel goed gegeten. De maaltijden waren een mooi moment om nieuwe mensen te ontmoeten, soms raakte ik met iemand aan de praat terwijl we in de rij stonden of ik liep even rond en ging ergens bij zitten. Zo ontmoette ik elke dag nieuwe mensen en had ik leuke en interessante gesprekken. In de avond was ik vaak in Oyak te vinden, de ontmoetingsplek waar je wat te eten of drinken kon kopen. Mensen kwamen hier samen en maakten muziek, zongen en waren aan het dansen.

Het was een hele mooie week in Taizé. Het is fijn om te zien dat er zoveel gelijkgestemde jongeren zijn die hopen en bidden voor een vredige wereld. We gingen allemaal respectvol en met een open houding met elkaar om. Je zou willen dat dat overal in de wereld zo was. De laatste viering op vrijdagavond stond hier symbool voor. Iedereen kreeg een kaarsje en het licht werd vanaf de Paaskaars aan iedereen doorgeven. Het kaarsje ging uit, maar het licht brandt in ons voort. Het is lastig om je persoonlijke impact te zien op vrede in de wereld, maar als je het licht aan één iemand kunt doorgeven, dan zijn we samen een zee van licht.

Steven van der Vliet