Redactioneel

Eens in de vijf jaar hebben uw predikanten recht op drie maanden studieverlof. Het gewone werk mag rusten om ruimte te maken voor iets anders: promotieonderzoek, actuele theologie, het Nieuwe Testament achter elkaar lezen, fietsen, wandelen of pelgrimeren. Soms heel wetenschappelijk, vaak ook contemplatief. Dat verlof geeft rust en ruimte. Misschien is de sabbatgedachte wel het belangrijkst: er hoeft even niets. Predikantschap is immers beschikbaarheid. Er is altijd werk, altijd een mens die aandacht vraagt en verdient. Zeker in de bijna failliete boedel die kerk heet, leeft soms de stille — en wellicht ijdele — hoop dat de kerk blijft bestaan als we maar hard genoeg werken. Niet voor niets kent het predikantschap veel overspannenheid.

Drie maanden niets. Weekenden vrij. Even niet aan staan. De eerste zondagen voelt dat onwennig: ben ik echt geen preekbeurt vergeten? Gaat er niets mis?Ik ben nu halverwege mijn verlof. Niet al te dogmatisch overigens — anders schreef ik dit stukje niet. De studie vordert; daar val ik u later wel mee lastig. De rust doet goed.

Ik wens u veel plezier met dit nieuwe nummer — en vooral de rust om aan uzelf toe te komen.

Tjaard Barnard, hoofdredacteur
Barnard@remonstrantenrotterdam.nl