Rust in gebed en bijbellezing

Marc de Vries (1958) zit voor de SGP in de Eerste Kamer. Charlotte Hille vroeg hem naar het belang van rust, en in het bijzonder de zondagsrust.

‘In 2023 ben ik in de Eerste Kamer terecht gekomen. Oorspronkelijk stond ik op plaats drie, maar doordat er een plaats openviel in de Tweede Kamer en Eerste Kamerlid Diederik van Dijk daarom overstapte naar de Tweede Kamer, kwam ik in de Eerste Kamer terecht. Dit is mijn eerste politieke baan.

Ik ben met emeritaat, maar begeleid nog wel promovendi, en ik doe nog onderzoek. Eerder heb ik een boek over de geschiedenis van het laboratorium van Philips geschreven en op dit moment schrijf ik een essay over wetenschap en politiek. In mijn baan als Eerste Kamerlid zie ik hoe politiek gebruik maakt van wetenschap.’

Wat zijn zaken die u rust geven in uw drukke bestaan?

‘In de Eerste Kamer is meer rust dan in de Tweede Kamer. Je hebt ook in de Eerste Kamer lastige debatten, zoals over de conversietherapie en de embryowet die eraan komt. Dit zijn zaken die ethisch gezien wel een graat in de keel zijn voor de SGP. Bovendien weten we bij voorbaat al dat we bij deze thema’s alleen staan. Maar de discussie in de Eerste Kamer is meer inhoudelijk, omdat de camera’s niet de hele discussie registreren. Wat geeft mij rust? Ik vind rust in gebed en in bijbellezing. Als ik probeer te staan voor de zaken van God dan is Hij er. Als iedereen zegt ik ben het er niet mee eens, weet ik dat Hij wel bij mij staat. Het geeft rust te weten dat ik er niet alleen voor sta.  

Het is een zegen om de zondag als rustdag te hebben en daar houd ik me ook strikt aan. Het was in het verleden niet altijd makkelijk om deze dag helemaal vrij te houden. De stukken voor de Eerste Kamer zijn op vrijdag beschikbaar, op maandag werkte ik aan de universiteit in Delft en op dinsdag waren de vergaderingen in de Eerste Kamer. Dat betekende dat ik de stukken op zaterdag moest lezen. Het is belangrijk om rust in te bouwen, net als in je dagelijks leven, om een vast ritme te creëren en je zo nu en dan terug te trekken. Door niet steeds aan te staan, maar één dag rust te hebben, blijkt ook dat sommige problemen zichzelf oplossen. Je kunt het je permitteren om op zondag niet te werken, dingen hangen niet alleen van jou af. Alle andere dagen van de week doe je je best en neem je verantwoordelijkheid. In de kerk ben ik ook actief, als ouderling en scriba. Maar ik kan ’s avonds rustig slapen, want de kerk is van God, het is niet mijn kerk. Je neemt je verantwoordelijkheid voor de kerk, maar daarna kun je het overlaten.

Zondagsrust betekent voor mij dat je mag ontspannen. Soms kan het niet en moet je toch werken op zondag, bijvoorbeeld als je in het ziekenhuis werkt, bij de politie, of bij de brandweer. Dan is het belangrijk om een andere dag in de week rust te creëren.’

Wat doet de SGP met de zondagsrust?

‘De zondagsrust is niet alleen voor christenen, maar ook voor de samenleving als geheel belangrijk. Het gaat er niet om dat het goed is voor de kerk, maar het is goed voor ieder mens, voor heel Nederland om een dag rust te hebben. Dan werk je je niet over de kop. In steeds meer plaatsen zijn op zondag de winkels open. Sommige gemeenten weren zelfs de SGP uit de coalitie in de gemeenteraad, omdat ze weten wat het standpunt van de SGP ten aanzien van de zondagsrust is. Wanneer winkels op zondag open zijn, dwing je de winkeliers eigenlijk om open te gaan. Doen ze dat niet, dan missen ze een aanzienlijke omzet. Mensen hebben de vrijheid om te doen wat ze willen, maar de winkelier heeft die vrijheid niet. Je wilt altijd ruimte laten voor een minderheid. De discussie over het openen van winkels op zondag is inmiddels onomkeerbaar. Daarmee is de vrijheid om ervoor te kiezen gesloten te blijven weg. Het is niet de SGP die iets oplegt, maar de wet legt op dat winkels op zondag open mogen.’

Charlotte Hille

Wie is Marc de Vries?
Marc de Vries studeerde natuurkunde en werd daarna leraar wis- en natuurkunde. Later werkte hij bij de lerarenopleiding voor wis- en natuurkunde en schreef hij een proefschrift. Dit handelde over bèta-onderwijs. Uiteindelijk is hij in de hoek van de filosofie terecht gekomen en werd hij in Eindhoven universitair docent filosofie en ethiek van de techniek en bijzonder hoogleraar in Delft op het gebied van reformatorische wijsbegeerte. In Delft heeft hij ook nog een leerstoel bezet bij een masteropleiding met als thema wat je kunt leren van filosofie en onderwijs. De rode draden in zijn leven zijn dan ook filosofie en didactiek.