
Sinds anderhalf jaar bestaat er een remonstrantse gemeente in Kelsterbach, een plaats bij Frankfurt, Duitsland. Hoe wordt er vanuit Duits perspectief tegen onze belijdenis aangekeken? Kerkenraadsleden Sabine Bauer en Christiane Heisack reageren.
De remonstrantse geloofsbelijdenis (2006) is voor mij een moderne, betekenisvolle en eigentijdse belijdenis. De belijdenis verwoordt dat we, hoewel we tekort schieten, God aan onze zijde mogen weten. Vooral het gedeelte over Gods Geest spreekt mij aan. De Geest die boven het kwaad in de mens uit kan stijgen en mensen kan inspireren tot het goede. We kunnen alleen maar hopen en bidden, dat we Gods Geest weer veel meer in onze wereld kunnen ervaren en dat de Geest het denken en handelen, vooral van de machthebbers in deze wereld, positief beïnvloedt.
Ik ervaar het als gemis, dat God [in de Duitse vertaling, red.] uitsluitend als Hij wordt aangeduid. Voor mij is God zowel een vader als een moeder. Ik vind Wij geloven in God, de [in het Duits die i.p.v. der red.] Eeuwige’ veel mooier.
Sabine Bauer
Christiane Heisack en Sabine Bauer, leden van de kerkenraad in Kelsterbach
Ik ben het eens met veel passages van de belijdenis van de Remonstranten uit 2006. Ik kan me er goed in vinden. Naar mijn mening zijn de woorden zorgvuldig gekozen. Ik begrijp wat er gezegd wordt en kan dit op mezelf toepassen. De formuleringen van de belijdenis bemoedigen, bevorderen gemeenschapszin en gaan ook in op de twijfels die ik af en toe heb. Ik vind het prettig dat de belijdenis in de wij-vorm is geschreven. In tegenstelling tot de apostolische geloofsbelijdenis gaat het eerst over Gods Geest, dan over Jezus en dan pas over God. Ik vind het mooi dat het aan het begin om fundamenteel belangrijke zaken gaat. Waar ik echter iedere keer bij het lezen of uitspreken van de tekst over struikel, is het woord verontrust in de regel: Wij geloven in Jezus, een door de Geest vervulde mens, het gelaat van God dat ons aanziet en verontrust. Daar heb ik moeite mee.
Christiane Heisack, lid van de kerkenraad in Kelsterbach

Terwijl Pieter Korbee een verhaal aan het schrijven was over omkeringen in de bijbel, vroeg hij zich af: wat zijn die visioenen waard in een wereld waarin haat en geweld.. Lees verder

Annemarieke van der Woude (1963), remonstrants predikant in Oosterbeek, vraagt zich af hoe vrij de keuze van kwetsbare ouderen is om zelf het moment van hun levenseinde te bepalen. Zij geeft het kabinet mee: Spreek niet langer over ‘voltooid leven’, maar over ‘levensmoe’. En, het belangrijkste: investeer in het leven, niet in de dood… Lees verder