Breuklijnen ervaren. Verslag van de retraite van remonstrants predikanten

Breuklijnen ervaren. Verslag van de retraite van remonstrants predikanten

Afgelopen juni ging een dertigtal remonstrantse predikanten op retraite in Noord-Duitsland. We waren in een conferentiecentrum niet ver van Friedrichstadt, waar we met de remonstrantse gemeente aldaar een mooie zondagmorgen hebben beleefd. De voorbereidingscommissie had voor deze reis het thema ‘breuklijnen’ bedacht.

Theologische breuklijnen?

Is er sprake van een ‘theologische’ breuklijn binnen het convent, waarbij een deel van de predikanten zou kiezen voor het onverminderd centraal stellen van de christelijke traditie, en een ander deel zich daar veel minder op wil vastleggen en andere wegen onderzoekt? En is er sprake van een zich aandienende breuklijn tussen gemeentes zoals ze geweest zijn, en de nog te ontdekken plaatsen van viering en ontmoeting van de toekomst? Hoe pakt de instroom van nieuwe vrienden uit, hoe veranderen daardoor de Remonstranten?

Over deze vragen werd uitgebreid gesproken. Meer impliciet kwamen ze aan bod tijdens de vieringen aan het begin en slot van elke dag, telkens door groepjes van drie predikanten ter plekke samengesteld. Een veelheid aan liturgische vormen passeerde de revue.

Heel verhelderend was een dagdeel waarin ieders eigen spiritualiteit naar voren kwam. De deelnemers was gevraagd hun Pinksterpreek van dit jaar mee te nemen. Deze werd in kleine groepen besproken. Een mooie kennismaking met wat eenieder beweegt en hoe hij/zij dat met de gemeente heeft willen delen. Ook hier allerlei verschillende invalshoeken.

In de gesprekken, de vieringen en niet te vergeten de excursies en vrije ontmoeting tussendoor werd steeds duidelijker dat er maar weinig sprake was van scheidende breuklijnen, eerder van verbinding in het gedeelde verlangen onze kerk gezamenlijk te dragen. De kerk verandert, de tijden veranderen en de toekomst is ongewis, maar we zetten er graag de schouders onder het benutten van de kansen die er juist ook voor onze geloofsgemeenschap liggen.

Nieuw beleid en nieuwe theologie

Tijdens de retraite werd onder leiding van de Algemeen secretaris en de beide docenten van het Seminarium uitgebreid stil gestaan bij het nieuwe beleidsplan en de theologische onderbouwing daarvan. Op de AV was al duidelijk geworden, in de duo-presentatie van Joost Röselaers en Christa Anbeek, dat beleid en theologie voortaan nauw verbonden zullen zijn. Interessanter dan breuklijnen binnen het convent, is de enorme breuklijn die er loopt tussen kerk en samenleving. En hoe we deze te boven kunnen komen. Werken aan een theologie die zeer breed als relevant zal worden ervaren en een kerk die ertoe doet, voor veel en veel meer mensen dan de vijfduizend  die er nu lid of vriend van zijn. Er werd door de predikanten met aandacht en nieuwsgierigheid geluisterd naar Anbeeks verdere introductie van het dialoogmodel, waarin de betekenis van godsdienstige bronnen  zich ontsluit in het gesprek over ervaringen van grenservaringen.

Vernieuwingsplekken

Wat zou je doen, als je de ruimte kreeg als predikant om iets geheel nieuws te ontwikkelen? In het Beleidsplan is dat de gedachte achter het pleidooi voor ‘vernieuwingsplekken’. Op de retraite oefenden we er vast in, in de vorm van een wedstrijd. Wat leidde tot een aantal briljante voorstellen, waarvan enkele ook uitvoerbaar leken! Men gunde de winnaars graag hun eerste prijs, en zo was ook dit weer een mooie bijdrage aan de versterking van ons ‘esprit de corps’.

Joost Röselaers en Bert Dicou

Zie ook