Adempauze. Even pas op de plaats in de hectiek van het bestaan

Adempauze. Even pas op de plaats in de hectiek van het bestaan

‘Adempauze’ beleeft in Naarden-Bussum het zesde seizoen. Vanuit de gedachte dat veertigers en vijftigers niet of nauwelijks toekomen aan kerkbezoek op zondagmorgen, bedacht ik dat er een ander moment in de week moest komen waarop er wél tijd en ruimte is voor bezinning, stilte en muziek. Dat moment werd de maandagavond, eens in de maand. Het eerste seizoen waren Greteke de Vries en ik de inleiders. De uitstekend passende naam  ‘Adempauze’ werd bedacht door Alexander Overdiep. Zes jaar later is er een vaste kern van deelnemers en per keer sluiten soms meer, soms minder anderen aan. Het concept is inmiddels een begrip geworden.

Vast stramien
Iedere avond heeft hetzelfde stramien. De bijeenkomst begint om 20.30 uur (dan zijn jonge kinderen naar bed) en duurt ongeveer drie kwartier. Iedereen die binnenkomt steekt een kaarsje aan ‘voor wie of voor wat hij of zij zelf maar wil’. In stilte wachten we het begin af. Muziek is een belangrijk onderdeel van de avond, altijd live en van goede kwaliteit. Er volgt een inleiding op het thema. Voorbeelden van thema’s zijn: Balans, Focus, Vrede, Licht, Vriendschap, (te) Druk, Eerlijkheid, Vertrouwen. Stiltemomenten, muziek en woorden over het thema wisselen elkaar af. De gebruikte taal is niet per se religieus, maar wel vol inhoud en diepgang, met soms een vleugje spiritualiteit. De bedoeling is om ruimte te scheppen voor enige bezinning in het drukke leven dat veel mensen leiden. Na afloop drinken we een glas wijn.

Het is mooi dat ‘Adempauze’ in Naarden-Bussum ook nu nog bestaat. De inhoud die we erbij aanbieden maakt het verschil met bijvoorbeeld de yoga- en meditatieklassen waar velen ook naartoe gaan. Het blijft kennelijk prettig om gewoon eens drie kwartier in een sfeervol verlichte ruimte rustig op een stoel te zitten en ‘mooie woorden’ die je raken over je heen te laten komen. Je hoeft er alleen maar te zijn en het te laten gebeuren. Sprekers (inmiddels vooral gastsprekers) putten voor hun verhalen uit velerlei bronnen. Zoals het volgende tekstje waarmee de avond over het thema ‘Loslaten’ werd afgesloten: ‘Waarom hebben alle dingen een naam?’, vroeg het meisje aan de meester. Het was even stil en hij antwoordde: ‘Wat een mooie vraag! Je naam heb je van je ouders gekregen. Omdat je een naam hebt, kan ik je roepen. En als ik je roep, kun je bij me komen. En als je komt, kan ik je vasthouden. En als ik je vastpak, kan ik je loslaten’. Het is prettig om na het luisteren naar deze woorden samen stil te zijn en de woorden te overdenken.

Annegien Ochtman-de Boer

Zie ook