Speciale aandacht voor de beeldtaal

Speciale aandacht voor de beeldtaal

De illustraties van het boek ‘Vele talen, in alles de liefde’ zijn gemaakt door een aantal jonge beeldmakers van midden twintig en begin dertig jaar. Tijdens hun laatste jaar aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht hebben Aida de Jong, Veerle van der Veer, Imke Bogers en Lybrich Wieringa hun atelier opgezet in de culturele broedplaats ‘de Nijverheid’ in Utrecht. Hier delen ze een knus ingerichte ruimte met veel boeken, grote bureaus, een gezamenlijke theepot en zelfs een drukpers. Juliet Campfens (verantwoordelijk voor de grafische vormgeving en illustraties in het boek) werd al snel hun buurvrouw.

Het boekontwerp

‘Wat een gouden greep om de auteur te koppelen aan een expert. Die uitwisseling en dialoog heb ook in de vormgeving van het boek doorgevoerd. Ik zag iets abstracts voor me met twee helften, waarin soms de ene kant de overhand heeft en dan weer de ander, vloeiend ingaand op elkaar. Op de cover gebeurt dit met twee kleuren in een wolkige vorm, die ook binnenin het boek steeds terugkomt vóór elk essay. Ten slotte dan de illustratoren, de derde stem in de perspectieven. Zij geven een reactie op het gesproken woord met hun beeldtaal. Er zijn hele sferische, indringende illustraties, maar er is hier en daar ook een kwinkslag. Er valt ontzettend veel te ontdekken aan dit boek. Het is heel rijk, gemaakt met aandacht en bovenal veel liefde.’
Juliet Campfens

 

Illustraties

‘Ik ben een eeuwige twijfelaar, droompiloot en maker uit Utrecht. Ik werk graag in heldere beelden, die hun oorsprong vinden in mijn fascinatie voor taal en het verzamelen van kleine alledaagse observaties en materialen. Wat ik mooi vond aan het project is, zoals Kim dat mooie verwoordde in haar tekst, dat we dezelfde ervaringen kunnen hebben, maar er andere woorden aan geven.’
Imke Bogers,  www.imkebogers.nl

 

 

‘Bij het maken van een illustratie lees ik eerst meermalen de tekst tot ik het gevoel heb dat ik de kern of de boodschap te pakken heb. Ik schrijf op wat me raakt of wat er voor mij in opvalt. Over gebarentaal wist ik niet veel, het was een leuke uitdaging om te kijken hoe ik verschillende gebaren in mijn illustraties kon laten terugkomen. En ik vond het waardevol dat ik de door de tekst een inkijkje mocht krijgen in deze wereld van taal zonder geluid. Waar praten meer als dansen voelt dan als zingen. Bij de illustraties met de vogels heb ik me ingelezen over welke vogels er voorkomen in de bijbel zodat ik die kon gebruiken in de illustraties.’
Aida de Jong,  www.aidadejong.com

 

 

‘Voor deze tekst heb ik gekozen om met Oost-Indische inkt te werken. Het gesprek over liefde in relatie tot de ander vroeg naar mijn idee om een wat intuïtieve en rauwe uitwerking. De inkt vloeit en kronkelt, soms heb ik het even vast en dan glipt het weer weg. Precies zoals de schrijvers een pad proberen te vinden van hun eigen hart naar dat van de ander.’
Veerle van der Veer, www.veerlevanderveer.com

 

 

‘Het concept van talen en dialogen gaf de illustratoren een mooie basis om vanuit hun eigen verbeelding de essays te interpreteren en verbeelden. Het beeld is op deze manier de derde gesprekspartner. Zelf heb ik mijn illustraties de vrijheid gegeven om het verhaal onder het essay te verbeelden. Zo kon ik de verwondering van stilte verbeelden en neem ik de lezer bij de hand door een panorama te schetsen van hoe een vreemde taal je een nieuwe kijk op de wereld kan bieden.’
Lybrich Wieringa, www.lybrich.com

 

 

 

‘Alleke Wieringa, voor wie ik de illustraties bij haar essay mocht maken, heeft geprobeerd om via een dierentolk met haar hondje te praten. Dat vond ik zo’n guitig gegeven dat ik met veel plezier ben begonnen om het kernidee te verbeelden dat mens en dier minder verschillende wezens zijn dan je zou denken. Ik besloot collages te maken: een mens opgebouwd uit dieren en een dier opgebouwd uit mensen. Het geheim bleek te zitten in de licht-donkerverhoudingen.’
Juliet Campfens, www.julietcampfens.nl

 

 

 

Zie ook

Het gezicht  van Wietske Wiersma
23 september 2020

Het gezicht van Wietske Wiersma

  ‘Fijn dat de buitengebieden ook eens in beeld komen’, zegt Wietske Wiersma (1961). ‘Heel welkom in Dokkum dus!’ En inderdaad, ik was er in al die jaren bij de.. Lees verder

Het gezicht van Martijn Vis
4 juni 2020

Het gezicht van Martijn Vis

Martijn Vis (1972) is een man met een missie, dat zult u zo wel merken. Hij is rozenkweker in Burgerveen, net onder Aalsmeer, en benadert de coronacrisis (waardoor hij toch vijftig procent van zijn omzet misloopt) laconiek. Al sinds zijn kinderjaren gaat hij naar de remonstrantse kerk in Oude Wetering… Lees verder