De redactie van AdRem vroeg lezers van dit blad hoe zij de Heilige Geest persoonlijk beleven. Hieronder leest u de binnengekomen reacties.
De Heilige Geest…als een vurige kracht die mij aanspoort, iedere dag opnieuw, om in liefdevolle aandacht te leven. Een vlammende kracht die compassie, vrede in mijzelf en acceptatie van wat is aanwakkert.
Een stille kracht die mij helpt om vol vertrouwen de ongewisse toekomst tegemoet te gaan…kome wat komt!
Annerose Korporaal-Moser, Barneveld
‘…Omdat ik geen moeite had met het leren van Duits, besloot ik rond 1961 om die taal later te gaan studeren, als ik mijn eindexamen gehaald zou hebben. Dat plan heb ik ook uitgevoerd. Later werd ik ook docent Duits in het Volwassenenonderwijs en kon ik mijn roeping waarmaken: mijn leerlingen ervan overtuigen, hoe erg het is, als een abject regime, zoals het fascistische regime van de Duitse bezetter of het regime van de communisten in de DDR, de democratische idealen, die ik hoog in mijn vaandel heb staan, met voeten treedt.
Aan mijn VWO – leerlingen, die Duits in hun pakket hadden, gaf ik altijd het prachtige gedicht Todesfuge van de Joodse dichter Paul Célan (1920-1970) mee. Dit gedicht is als een echte fuga van Johann Sebastian Bach opgebouwd. Met een hoofdmotief aan het begin – schwarze Milch der Frühe, wir trinken sie morgens und mittags und abends, wir trinken und trinken – en met een stretto – Der Tod is ein Meister aus Deutschland – als afsluiting. Ik liet mijn leerlingen ook andere werken lezen zoals de Ringparabel van Gothold Ephraim Lessing en de roman Sansibar oder der letzte Grund van Alfred Andersch. Het bijbrengen van respect voor het leven van medemensen is mij nu eenmaal lief.’
Julius Röntgen, Tinte
Tijdens een bezoek aan de Azoren kunnen ze je nauwelijks ontgaan: de kleine fraai geschilderde huisjes met een kroon en een duif. Het zijn de Imperios do Divino Espírito Santo, de bewaarplaats van de attributen van de Irmandades do Divino Espírito Santo, zoals de kroon, de scepter en de duif. De imperios staan altijd los van de kerk. Hoe zijn die daar zo gekomen? Na het jaar 1000, het einde van het duizendjarig rijk kondigde Joachim van Fiore (1135-1202) een nieuwe wereldorde aan op basis van de Heilige Geest. Hieruit is de cultus van de Heilige Geest voortgekomen.
De pijlers van deze cultus zijn:
1. Hoop, dat de Heilige Geest de bron is van kennis en orde, die leidt naar spirituele groei en broederschap.
2. Geloof in het goddelijke. De Heilige Geest is wraakzuchtig. Beloftes aan God moeten worden nagekomen.
3. Alle mensen zijn gelijk. Iedereen kan leider worden van de gemeenschap.
4. Eensgezindheid en liefdadigheid.
5. Zelfstandigheid. Er is een direct contact tussen mens en God. Noch een intermediair, zoals een priester, noch een kerkelijke organisatie zijn vereist om het geloof te praktiseren.
Op de Azoren wordt het bovenstaande nog steeds in praktijk gebracht. Pinksteren is het grootste feest van het jaar. De feestelijkheden nemen enkele weken in beslag. Er worden voor iedereen toegankelijke maaltijden georganiseerd, processies gehouden en beloftes gestand gedaan. Vaak belooft men vlees uit te delen als een wens in vervulling gaat.
Sinds Mies, mijn vrouw, en ik op São Jorge wonen, vieren wij met de Azoreanen Pinksteren.
Adriaan van Olphen, São Jorge
Regelmatig sluiten nieuwe remonstranten zich bij ons aan. Ernest Loor uit Apeldoorn werd in oktober 2017 landelijk vriend van de Remonstranten. Hij legt uit waarom hij deze stap toen heeft gezet… Lees verder
Jeroen Kruyne volgde ooit een commando-opleiding. Hij beschrijft zijn eerste parachutesprong… Lees verder