
In memoriam Anna Christina Dorhout Mees (14 augustus 1925 – 19 oktober 2017). Zorgzaamheid voor anderen in eenvoudige bescheidenheid kenmerkten haar leven tot in haar hoge ouderdom. Zij plaatste zich nooit op de voorgrond… Lees verder

Claas Hamming (1944) is nu ruim vijf jaar voorzitter van de remonstrantse gemeente Zwolle. Hij hing in zijn jonge jaren het gereformeerde geloof van zijn ouders aan de wilgen, veertig jaar speelde religie geen rol in zijn leven. Maar toen hij zes jaar geleden de remonstrantse kerk in Zwolle bezocht was hij verkocht. ‘Het was een warm bad daar.’.. Lees verder


Het was begin 1969 dat ik als puber op radio Veronica voor het eerst een liedje van Herman van Veen hoorde: Suzanne. Direct was ik getroffen. Dit was zo anders dan al die sixties pop… Lees verder

In de rubriek ‘Kerk in beweging’ brengt AdRem u reportages over verandering en vernieuwing in remonstrantse gemeenten. Vandaag op bezoek bij de remonstranten in Oosterbeek… Lees verder

Met mijn dochter Anne-Sophie van vijf heb ik de goede gewoonte ontwikkeld, om voor het slapen gaan een enkel lied te beluisteren op Youtube. De afgelopen tijd zijn dat liederen van Herman van Veen. De tekst van zijn lied ‘Anne’ (geschreven naar aanleiding van de geboorte van zijn dochter) maakt grote indruk… Lees verder
In de vorige AdRem stuitte ik op een kort stukje van mijn drie studiegenoten Madelief, Rachelle en Sandra. Een herkenbaar stuk: kunnen wij onszelf christen noemen? Dat zijn toch anderen? Anderen, met regels en gebruiken die niet de onze zijn?.. Lees verder
Hebt u ook de documentaire over de schakelklas van juf Kiet gezien? De redactie van AdRem was ervan onder de indruk. In Utrecht is Maartje Bakker, lid van de remonstrantse gemeente in Utrecht en actief in de diaconie, iemand die bij uitstek kan vertellen over haar ervaringen en rol in relatie tot het kind op de vlucht… Lees verder
Of ik voor het decembernummer van Ad Rem een meditatief stuk wilde schrijven over ‘worden als een kind’, zo vroeg de redactie mij per mail. Daar moest ik, vanwege het.. Lees verder
Het kind in ons .. Lees verder

Op 28 oktober hebben Corrie Vis en Arend van Baarsen met succes hun proponentsexamen aan het Seminarie afgelegd. Corrie Vis (1967) komt uit een gereformeerde bonds – milieu op Goeree-Overflakkee… Lees verder
De God van mijn jeugd was zo heilig, dat we Hem geen ‘God’ noemden, maar ‘de HERE God’. Hij was niet alleen almachtig, alomtegenwoordig en eindeloos goed, maar zou ook voor altoos en immer dezelfde blijven. Wilde je een betrouwbaar fundament voor je leven, één dat nooit zou roesten, verzakken of vergaan, was je bij deze HERE God aan het juiste adres… Lees verder
Meestal voel ik me wat ongemakkelijk als mensen zeggen dat ze aura’s kunnen lezen; maar nu, bij deze man, heb ik dat niet. Ik zit, na de kerkdienst, op het koude winderige station in Zwolle te wachten op de trein. Ik heb mijn treindagboek te voorschijn gehaald om even iets na te lezen. Een man ziet mij zitten en zegt in het voorbijgaan: ‘dat heb ik ook gedaan, een dagboek schrijven’.. Lees verder
Lang heb ik me kunnen koesteren in het gegeven dat – waar ik ook kwam of meedeed – ik altijd de jongste was. Dat is best een fijn gevoel, vooral als je voorbij de veertig bent – en nog steeds de jongste. Vooral kerkenwerk is daar heel goed voor, maar zelfs daar is mijn eeuwige jeugd tanende… Lees verder
Wat kan de waarde van het leven zijn, ook als het leven niet meevalt? Zou in een samenleving met betere zorg en warmere naastenliefde de vraag naar een zachte dood niet later gesteld worden, vragen de predikanten Tjaard Barnard en Joost Röselaers zich af… Lees verder
Drie vrouwen, drie levens: we zijn van verschillende leeftijden en we hebben verschillende achtergronden. Wat we overeen hebben is dat we alle drie ‘levensbeschouwelijk professional’ zijn. En we zijn alle drie studenten aan het remonstrants seminarium… Lees verder

‘Zalig zij die het verkloten’, is het levensmotto van Rik Zutphen. De Droominee noemt hij zich, een vertaling van ART-bishop. Wie is hij, en wat bedoelt hij met zijn alternatieve zaligspreking? Of zaligverspreking, zoals hij zelf zegt… Lees verder
Ik zal het maar bekennen: ik heb een fobie en als ik iets wil verliezen dan graag die fobie. Maar het lijkt onuitroeibaar. Claustrofobie zit al generaties in mijn familie. Ik herinner me oma die niet in een bos durfde en er zelfs niet met de auto doorheen wilde rijden… Lees verder
Voor deze AdRem een thema dat past bij de herfst: verlies. November is de maand dat de bomen het laatste deel van hun bladeren verliezen en er ineens kaal en leeg bij staan. Een gegeven dat veel mensen er als vanzelf toe brengt stil te staan bij thema’s als vergankelijkheid en verlies… Lees verder

Jan Greven (1941) studeerde theologie, was o.a. directeur van de IKON en hoofdredacteur van Trouw. Volkomen onverwacht stierf in 2012 zijn dochter Aartje op 38-jarige leeftijd. In 2015 verscheen zijn boek ‘Aartje. Gedachten bij de dood van een kind’… Lees verder
Verlies.. Lees verder
Het Luchthavenpastoraat zoekt vrijwilligers Op Schiphol bestaat een Stiltecentrum, waar reizigers tot rust kunnen komen – soms maar even. Deze plek is centraal gelegen achter de paspoortcontrole. Hét gezicht van.. Lees verder
Pieter Hartevelt (1965) is een echte ‘Katteker’. Geboren in Leiden weliswaar, maar bijna vijftig jaar woonachtig geweest in Katwijk aan Zee. Ruim een jaar woont hij nu met zijn partner Remco in Rijswijk. Na een slingerweg door het protestantse landschap, is hij in 2016 als lid in remonstrantse gemeente Leiden aangenomen. Sinds een aantal maanden is hij daar ook kerkenraadslid… Lees verder
Mensen vinden het meestal leuk om kennis te nemen van geheimen van anderen. Dat verklaart het succes van postsecret.com en de Nederlandse versie: ‘briefgeheimen’. Vraag mensen om hun geheim op een briefkaart te zetten en deze anoniem op te sturen en velen zullen dat doen. Maar veel meer mensen willen die kaarten vervolgens lezen. NRC publiceerde er honderden in de waanzinnig populaire rubriek ‘briefgeheimen’ (2007/8)… Lees verder
Niemand weet wat leven is, alleen dat het gegeven is, en dat van dit geheimenis, God het begin en einde is.’ Deze – inmiddels wat afgesleten – woorden van Huub Oosterhuis zie je nog wel eens boven een rouwadvertentie staan. Ze vielen mij in toen ik de vraag kreeg van de redactie van Adrem om iets te schrijven over het geloof als geheim… Lees verder
‘Ik ben weg van schilderijen en van één in het bijzonder. Binnenkort ga ik in het Rijksmuseum opnieuw het schilderij ‘In de maand juli’ bekijken van Constant Gabriël, ook getiteld ‘Een molen aan een poldervaart’. Ik wil nu vooral weten: ‘Valt de verf van dit schilderij te zien of enkel de kleur?’ .. Lees verder
Eind 2016 traden Theo en Marjo Kuipers toe tot de doopsgezinde-remonstrantse gemeente Hoorn. Ze zijn oorspronkelijk van katholieke huize, zijn later overgegaan naar de PKN en voelen zich nu dusdanig op hun plek bij de DoRe dat ze vriend wilden worden. Voor onze rubriek ‘Ervaringen met God’ vroeg ik hen naar hun geloofservaringen… Lees verder

‘We gaan met nieuwe vormen van kerk-zijn experimenteren, zonder de oude weg te gooien, als aanvulling op het aanbod dat we nu al bieden’, aldus Joost Röselaers, algemeen secretaris van de Remonstranten. ‘Die nieuwe initiatieven noemen we vernieuwingsplekken… Lees verder
Hoe heeft het zover kunnen komen: columns in AdRem met mystiek als rode draad? Het idee kwam van Joost Röselaers. Naar aanleiding van ons gesprek over zijn pinksterpreek op de afgelopen retraite van remonstrants predikanten, waarin hij een mystieke dynamiek wilde verwoorden maar daar niet de juiste taal voor leek te vinden… Lees verder
Geheimen zijn fascinerend. Er is iets verborgens, en dat zal wel niet voor niets verborgen zijn. Daar willen we het fijne van weten. Wie een geheim heeft, doet alle moeite om te zorgen dat het verborgen blijft. Wie achter een geheim komt, weet iets wat anderen niet weten… Lees verder
Ik herinner me een langdurende liturgische stilte die diepe indruk op me maakte. Het was in de eerste remonstrantse kerkdienst die ik meemaakte. Door die stilte realiseerde ik me, dat het gereformeerde verbalisme waaraan ik gewend was geraakt, een teken van zwakte is… Lees verder